خداى سبحان ايجاد نمود خلق خود را براى آنكه او را عبادت كنند ، و نيز استدلال شده به اين آيه بر وجوب نيّت در طهاره زيرا كه خداى سبحان امر فرموده است كه عبادت را از روى اخلاص انجام دهند « 1 » و اخلاص هم ممكن نميشود مگر بنيّت قربة و طهارت عبادت است ، پس بدون نيّت مجزى و درست نيست ، سپس خداوند سبحان ياد نمود حال دو فرقه و گروه را ، و فرمود : ( إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ وَ الْمُشْرِكِينَ ) بيگمان آنهايى كه از اهل كتاب و مشركان كافر شدند و انكار كردند توحيد خدا و نبوّت محمد صلّى اللَّه عليه و آله را و كسانى كه در عبادتشان خداى ديگرى را هم شريك گردانيدند . ( فِي نارِ جَهَنَّمَ خالِدِينَ فِيها ) براى هميشه و ابد در آتش جهنّم خواهند بود عذاب ايشان تمام نميشود . ( أُولئِكَ هُمْ شَرُّ الْبَرِيَّةِ ) آن گروه بدترين خلق خدايند ، سپس از حال مؤمنين خبر داده و فرمود : ( إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ ) البتّه آنهايى كه ايمان آوردند و كارهاى شايسته انجام دادند ايشان بهترين آفريده‌هاى خدايند .

--> ( 1 ) - دانشمندان و فقهاء ما به اين آيه تمسّك كرده‌اند بر وجوب نيّت در تمام عبادتها و از آنهاست طهارت سه‌گانه ، وضو و غسل و تيمّم و آن مذهب شافعى و مالك و احمد بن حنبل است از اهل سنت و ابو حنيفه مخالفت كرده و جصاص آيه را حمل بر نفى شرك و وجوب توحيد نموده و آن خلاف ظاهر معناى اخلاص است ، و مذهب پيروان شيخ محقّق انصارى رحمه اللَّه تعالى